هر عقل سلیمی می‌پذیرد که اولین حقی که یک نویسنده، شاعر، هنرمند و … نسبت به آثار خود دارند حق نشر و توزیع آن است. طبیعیست که اگر بنا باشد هر کس بتواند نقاشی‌های یک نقاشی یا موسیقی‌های یک گروه موسیقی را پخش کند، بخش بزرگی از زحمات تولیدکننده پایمال می‌شود و خسارات مادی فراوانی هم بی وی وارد می‌شود. بهتر است با حقوق مادی کپی رایت که شامل هر پدیدآورنده‌ای می‌شود آشنا شویم.
بر خلاف تصور عموم در ایران هم سارقان ادبی تحت پیگرد قرار می‌گیرند و با روش‌های تخصصی حقوقی و ارائه‌ی ادله، خالقان آثار معنوی در حمایت قانون‌اند. ماده‌ی سوم قانون حمایت از مولفان و مصنفان و هنرمندان بر همین حق تکثیر مولف تاکید می‌کند. همچنین برای متخلفانی که آثار را به نام خود و یا به نام خالق اما بدون اجازه پخش کنند از ۶ ماه تا سه سال حبس تأدیبی در نظر گرفته شده است.

قابلیت انتقال اختیارى به غیر و محدودیت مدت آن‌ها، ویژگى حقوق مادى در نظر گرفته شده برای مؤلف است و شامل این بخش‌ها مى‎شود:
الف) حق نشر و تکثیر: به موجب این حق، پدیدآورنده به طور انحصارى حق نشر و تکثیر اثر خود را دارد. نشر و تکثیر با توجه به انواع گوناگون آثار، متفاوت است و شامل ضبط مغناطیسى روى نوارهاى کاست، صفحات موسیقى، نوارهاى ویدیویى، چاپ و افست کتاب، گراور، عکاسى، کلیشه، قالب‌ریزى، انتقال بر روى سى دى‌هاى رایانه‌اى و میکرو فیلم و… مى‎شود. در حقوق انگلستان و امریکا تکیه اصلى حقوق مالکیت فکری بر همین حق مادى است. ریشه این تفکر ناشى از این نگرش است که اساساً حق مؤلف از انتشار است نه از خلق آن.
«کپى رایت» در ترجمه، همان حق نشر و تکثیر است. اما در مفهوم واقعى، باید حق بهره‌بردارى مادى ترجمه شود. گرچه اکنون با توسعه و تکامل مفهوم آن، تقریباً معادل حق مالکیت مؤلف تلقى مى‌شود؛ اما حق مالکیت مؤلف به مجموعه‎اى متشکل از حقوق مادى و معنوی اطلاق مى‎گردد و در کشورهایى مطرح مى‎شود که به حقوق معنوی اهمیت مى‎دهند.
ب) حق اجرا و عرضه و خواندن اثر براى عموم: بدین معنى که پدیدآورنده حق انحصارى اجرا و خواندن و عرضه آثار موسیقى و آثار نمایشى و مانند آن‎ها را دارد.
ج) حق ترجمه: یعنى هیچ کس بدون اجازه پدیدآورنده حق ترجمه اثر را ندارد.
د) حق پخش اثر از طریق صدا و تصویر: پدیدآورنده حق انحصارى پخش صداى موسیقى یا تصویر آثار تجسمى و… را دارد.
هـ) حق ضبط اثر و حق تهیه فیلم
و) حق تولید اثر سازگار یا حق تلفیق
ز) حق استفاده از پاداش و …

به طور کلى، حقوق مادى محدودیتى ندارد؛ بدین معنى که هر انتفاع مادى براى اثر متصور باشد منحصر به پدیدآورنده است. چون پدیدآورنده ذى‌حق و مالک اثر است. لازم است خالقان آثار بر حقوق خود آگاه بوده، هنگاه عقد قرارداد به متن آن دقت کرده و در صورت تخلف با کمک وکلای متخصص این زمینه حمایت قانون را از آن خود کنند.